Galeria

Galeria

Kącik czytelniczy

Galeria

Archiwa

BIP

Czego uczymy się w maju w grupie sześciolatków?

 

1. Mieszkam w Polsce

2. Na wsi

3. Święto mamy, święto taty

4. W zoo

 

Umiejętności dziecka:

 

  1. Rozpoznaje i nazywa symbole narodowe. Zna hymn swojego kraju.
  2. Zna legendę opowiadającą o początkach państwa polskiego.
  3. Wie, jakie miasto jest stolicą Polski. Zna główne zabytki i budowle Warszawy.
  4. Poznaje cechy charakterystyczne dla różnych regionów Polski (krajobraz, stroje ludowe).
  5. Orientuje się, że Polska należy do Unii Europejskiej.
  6. Wypowiada się poprawnie pod względem poprawności gramatycznej.
  7. Stara się mówić wyraźnie. Wykonuje ćwiczenia oddechowe i artykulacyjne.
  8. Rozpoznaje litery (K, k, R, r).
  9. Pisze litery po śladzie.
  10. Czyta proste wyrazy.
  11. Rozróżnia głoski. Dzieli wyrazy na sylaby.
  12. Słucha tekstów literackich i wypowiada się na ich temat.
  13. Rozwija spostrzegawczość.
  14. Rozpoznaje cyfry (cyfry 9, 0).
  15. Przelicza elementy. Doskonali umiejętność liczenia.
  16. Rozróżnia kierunki.
  17. Klasyfikuje elementy według określonych zasad.
  18. Zna i wie, co oznaczają znaki matematyczne +, –. Ustala wynik dodawania i odejmowania.
  19. Porównuje kształt przedmiotów.
  20. Rozpoznaje monety.
  21. Zna podstawowe figury geometryczne.
  22. Rozumie i stosuje pojęcie para.
  23. Dokonuje pomiaru długości.
  24. Konstruuje grę planszową.
  25. Rozpoznaje wiejski krajobraz.
  26. Rozpoznaje i nazywa zwierzęta hodowane na wsi.
  27. Wie, jakie produkty otrzymujemy dzięki hodowli zwierząt. Wie, skąd pochodzi miód.
  28. Zna nazwy zwierząt egzotycznych.
  29. Odczuwa swoją przynależność do rodziny. Przejawia szacunek wobec najbliższych.
  30. Wykonuje różne prace plastyczno-techniczne.
  31. Śpiewa piosenki. Rozwija poczucie rytmu. Reaguje ruchem na zmianę rytmu muzyki.
  32. Współpracuje z dziećmi z grupy podczas zabaw i wykonywania wspólnych prac.

33.Rozpoznaje i nazywa emocje. Stara się panować nad emocjami trudnymi

 PWN

Języczek Wędrowniczek – bajeczka logopedyczna

 

Dziecko ma przed sobą lusterko. Logopeda, rodzic lub nauczyciel opowiada mu historyjkę -bajeczkę i pokazuje ruchy języka na sobie. Dziecko słuchając bajeczki i obserwując terapeutę naśladuje wykonywane czynności.

Język wybrał się na wycieczkę do lasu. Pojechał tam na koniku (kląskanie językiem naśladowanie konia). Na łące zatrzymał konia prr, prr… następnie rozejrzał się dookoła (język ruchem okrężnym oblizuje wargi najpierw górną a potem dolną). Potem wszedł do lasu (język chowamy w głąb jamy ustnej). Przeszedł las wzdłuż ( język przesuwamy po podniebieniu w stronę jamy gardłowej i z powrotem kilka razy) i wszerz (przesuwamy językiem za zębami górnymi i dolnymi), a wtedy przedarł się przez gęstwinę krzewów i drzew (język przeciskamy przez zaciśnięte zęby). Wędrowniczek zauważył, że zrobiło się już szaro rozejrzał się w prawo i w lewo spojrzał w górę i w dół ( język przesuwamy z jednego końca ust do drugiego, staramy się wyciągnąć go na policzek jeden i drugi, od ucha do ucha, a potem sięgamy nim nosa i brody – ćwiczenia należy powtórzyć kilka razy). Kiedy zrobiło się ciemno był trochę przerażony, więc wsiadł na konia i pojechał do domu (kląskanie językiem – tutaj taka moja podpowiedź : Dziecku sprawia ogromną frajdę, gdy do kląskania buzią dodamy ruch rękoma i nogami czyli konik powoli jedzie to sam język się rusza, kłusuje trochę szybciej tu dodajemy ręce, które uderzają o uda lub klaszczą i szybko galopuje do tych trzech ruchów dodajemy odrywanie stóp od podłoża i tupanie. Musimy jednak pamiętać o języku, który cały czas musi kląskać. Przypominamy dziecku o tym ruchu). Po powrocie do domu przeciągnął się cały wyprężył jakby chciał dotknąć sufitu (dotykamy językiem mocno napiętym podniebienia górnego i tak trzymamy przez kilka sekund). Ziewnął kilka razy i zasnął mocno chrapiąc (ziewamy trzy razy i chrapiemy na wdechu i wydechu również kilka razy).
Na koniec bajeczki można ułożyć dziecko na poduszce i niech chwilkę pooddycha głęboko, pompując swój brzuszek powietrzem. Taka relaksacja na koniec ćwiczeń jest takim chwilowym wyciszeniem i nagrodą za dobrze wykonane zadanie.

Życzę wspaniałej przygody!
Katarzyna Jędrusiak – neurologopeda

Tematyka zajęć: 27.04-30.04

 

„Moja miejscowość, mój region”

 

1. Nasze miasto i najbliższa okolica.
2.Moja ojczyzna.
3.Łąka w maju.
4.Święto rodziców.

 

Temat tygodnia: Domowi ulubieńcy.
1. Pies.
2. Kot.
3. Chomik.
4. Papuga.
5. Bezpieczne zabawy ze zwierzętami.

27.04    Stolica Polski

 

28.04    Mój kraj

 

29.04    Godło Polski

 

30.04    Dziewięć kubeczków

 

27.04 – Dbam o zdrowie
28.04 – Chłopcy i dziewczynki jedzcie witaminki
29.04 – Piękny uśmiech mam, bo o zęby dbam
30.04 – Uczymy się rachować

 

Krasnoludek w buzi

 

Wyobraź sobie, że w twojej buzi zamieszkał mały krasnoludek. Tym krasnoludkiem jest twój język. (Oczywiście można zastąpić postać krasnoludka inną ulubioną postacią Twojego dziecka). Pewnego razu krasnoludek, który mieszka w twojej buzi robił wielkie porządki w swoim domku. Najpierw umył dokładnie ściany (przesuwanie języka w stronę policzków po wewnętrznej stronie i dokładne ich umycie okrężnymi ruchami) potem umył sufit (przesuwanie języka od zębów górnych do podniebienia w kierunku gardła. Robimy to zygzakami, ruchami okrężnymi lub jak dziecko chce, ważne jest tylko, aby język był dosyć napięty i pionowo ułożony w jamie ustnej). Ponieważ i podłoga była brudna umył ją dokładnie ( opuszczamy język jak najniżej wręcz zawijamy go pod spód i kręcimy nim na różne sposoby, przesuwając również po dolnych dziąsłach). Nasz bohater umył także okna najpierw ich stronę zewnętrzną a potem od środka ( przesuwamy język po zewnętrznej stronie zębów, a potem po wewnętrznej najpierw dolne a potem górne). Potem umył schody (wysuwanie języka na brodę lizanie brody), a następnie wyczyścił komin (dotykanie językiem do nosa). Kiedy krasnoludek spojrzał przez okno spostrzegł przechodzącą sąsiadkę biedronkę, która cichutko bzycząc wracała z łąki. Pomachał do niej (przesuwanie języka z jednego kącika do drugiego – usta przy tym ćwiczeniu powinny być szeroko otwarte) Zamienili ze sobą kilka słów: hej ,hej, ho, ho, hop, hop, hi, hi, ha, ha (naśladujemy te odgłosy), a następnie pomachali do siebie żegnając się „pa- pa”( język wykonuje teraz ruchy pionowe jest wysunięty lekko z buzi i bardzo szybko porusza się z góry na dół, dotykając górnej wargi i dolnej na zmianę). Krasnoludek zmęczony usiadł w fotelu, aby chwilę odsapnąć uff, uff, uff (naśladujemy te dźwięki). Rozejrzał się dookoła z podziwem uau, uau, uau, ( naśladujemy ten okrzyk i na zmianę oblizujemy wargi dookoła zaczynając od góry ) w ten sposób cały dom Krasnoludka został wysprzątany.
Pięknie ćwiczyłeś – Brawo!

Teraz wyobraź sobie krasnoludka i narysuj go.
Pozdrawiam Katarzyna Jędrusiak – neurologopeda