Galeria

Galeria

Kącik czytelniczy

Galeria

Nowe wydarzenia

Archiwa

BIP

Tematyka na nadchodzący tydzień (4.05-8.05.2020 r.) to: Moja miejscowość, mój region
Dzień 1. Moja okolica mnie zachwyca!
Dzień 2. Jesteśmy uprzejmi wobec innych
Dzień 3. Domy i domki
Dzień 4. Najpiękniejszy dom
Dzień 5. Moje najbliższe otoczenie

Moja miejscowość

B. Szelągowska

Ile bloków stoi w mieście!
Jedne duże, inne małe.
Ten jest żółty, tamten szary,
a te obok – całkiem białe.
Mkną ulicą samochody;
wszędzie pełno zakamarków.
By odpocząć od hałasu,
zawsze można iść do parku.
Na wsi domów jest niewiele;
spokój zwykle tam panuje.
Za dnia słychać śpiew skowronka,
nocą sowa pohukuje.
Czasem piesek przerwie ciszę,
kiedy biega po ogrodzie.
Kogut pieje, krowa muczy,
kaczka kwacze gdzieś na wodzie.
Czy to miasto, czy też wioska,
wielkie bloki, małe domy,
najważniejsze, by prócz domu
mieć rodzinę i znajomych!

Gimnastyka dla najmłodszych

 

Gimnastykę aparatu mowy rozpoczynamy od ćwiczeń najprostszych stopniowo zwiększając ich trudność. Na początku możemy wykorzystać naturalne sytuacje tak ,żeby dziecko nawet nie zorientowało się, że ćwiczy, na przykład:
• Po posiłku pozwólmy dziecku wylizać talerz językiem jak kotek. To ćwiczenie mniej eleganckie, ale za to bardzo skutecznie gimnastykuje środkową część języka.
• Po śniadaniu lub innym posiłku posmarujmy dziecku wargi miodem, kremem czekoladowym, mlekiem w proszku lub inną oblepiającą, ale smaczną substancją. Poprośmy je, aby zlizało je dokładnie, jak miś czy kotek.
• Kiedy dziecko ziewa z otwartą buzią, nie gańmy go, ale poprośmy, aby ziewneło jeszcze kilka razy zasłaniając usta.
• Jeśli dziecko dostanie lizaka zaproponuj mu, aby lizało go w odpowiedni sposób unosząc czubek języka ku górze.
• Przy porannym i wieczornym myciu zębów zaproponujmy dziecku liczenie zębów, przywitanie się z każdym zębem z osobna, w taki sposób, aby czubek języka dotknął każdego zęba i tych z tyłu i tych z przodu.
• Podczas rysowania poprosimy dziecko, aby narysowało językiem kółko lub kreseczki na podniebieniu górnym lub dookoła warg.
• Dmuchanie na talerz z gorącą zupą czy chuchanie na zmarznięte dłonie, cmokanie, żucie pokarmów, a nawet brzydkie wystawianie języka – to też ćwiczenia aparatu artykulacyjnego.

 

 

 

Z małymi dziećmi ćwiczenia prowadzimy w formie zabawowej. Skuteczną i atrakcyjną formą ćwiczeń aparatu mowy są zabawy fabularyzowane, w czasie których dzieci naśladują za pomocą warg i języka ruchy zwierząt, odgłosy i różne codzienne czynności na przykład: Zamiatanie – możemy polecić dziecku, aby zamiotło w swojej buzi podłogę. Mycie okien – można poprosić aby dziecko umieściło czubek języka na zewnętrznej stronie zębów górnych i delikatnymi ruchami okrężnymi pod wargą górną i dolną umyło zęby (okno). Język tak się porusza, jakby mył okna. Trzepanie dywanu – język wysunięty na zewnątrz bardzo szybko porusza się do góry i do dołu tak jakby trzepał dywan (może też dotykać w szybkim tempie wargę górną i dolną).

Życzę miłej zabawy !
Katarzyna Jędrusiak – neurologopeda

Tematyka tygodnia: W zdrowym ciele zdrowy duch

4.05-8.05

1. C jak cyrk
2. Owoce i warzywa- z nich radość i siła
3. Ruch to zdrowie
4. Zdrowy tryb życia
5. Wizyta u stomatologa

Czego uczymy się w maju w grupie sześciolatków?

 

1. Mieszkam w Polsce

2. Na wsi

3. Święto mamy, święto taty

4. W zoo

 

Umiejętności dziecka:

 

  1. Rozpoznaje i nazywa symbole narodowe. Zna hymn swojego kraju.
  2. Zna legendę opowiadającą o początkach państwa polskiego.
  3. Wie, jakie miasto jest stolicą Polski. Zna główne zabytki i budowle Warszawy.
  4. Poznaje cechy charakterystyczne dla różnych regionów Polski (krajobraz, stroje ludowe).
  5. Orientuje się, że Polska należy do Unii Europejskiej.
  6. Wypowiada się poprawnie pod względem poprawności gramatycznej.
  7. Stara się mówić wyraźnie. Wykonuje ćwiczenia oddechowe i artykulacyjne.
  8. Rozpoznaje litery (K, k, R, r).
  9. Pisze litery po śladzie.
  10. Czyta proste wyrazy.
  11. Rozróżnia głoski. Dzieli wyrazy na sylaby.
  12. Słucha tekstów literackich i wypowiada się na ich temat.
  13. Rozwija spostrzegawczość.
  14. Rozpoznaje cyfry (cyfry 9, 0).
  15. Przelicza elementy. Doskonali umiejętność liczenia.
  16. Rozróżnia kierunki.
  17. Klasyfikuje elementy według określonych zasad.
  18. Zna i wie, co oznaczają znaki matematyczne +, –. Ustala wynik dodawania i odejmowania.
  19. Porównuje kształt przedmiotów.
  20. Rozpoznaje monety.
  21. Zna podstawowe figury geometryczne.
  22. Rozumie i stosuje pojęcie para.
  23. Dokonuje pomiaru długości.
  24. Konstruuje grę planszową.
  25. Rozpoznaje wiejski krajobraz.
  26. Rozpoznaje i nazywa zwierzęta hodowane na wsi.
  27. Wie, jakie produkty otrzymujemy dzięki hodowli zwierząt. Wie, skąd pochodzi miód.
  28. Zna nazwy zwierząt egzotycznych.
  29. Odczuwa swoją przynależność do rodziny. Przejawia szacunek wobec najbliższych.
  30. Wykonuje różne prace plastyczno-techniczne.
  31. Śpiewa piosenki. Rozwija poczucie rytmu. Reaguje ruchem na zmianę rytmu muzyki.
  32. Współpracuje z dziećmi z grupy podczas zabaw i wykonywania wspólnych prac.

33.Rozpoznaje i nazywa emocje. Stara się panować nad emocjami trudnymi

 PWN

Języczek Wędrowniczek – bajeczka logopedyczna

 

Dziecko ma przed sobą lusterko. Logopeda, rodzic lub nauczyciel opowiada mu historyjkę -bajeczkę i pokazuje ruchy języka na sobie. Dziecko słuchając bajeczki i obserwując terapeutę naśladuje wykonywane czynności.

Język wybrał się na wycieczkę do lasu. Pojechał tam na koniku (kląskanie językiem naśladowanie konia). Na łące zatrzymał konia prr, prr… następnie rozejrzał się dookoła (język ruchem okrężnym oblizuje wargi najpierw górną a potem dolną). Potem wszedł do lasu (język chowamy w głąb jamy ustnej). Przeszedł las wzdłuż ( język przesuwamy po podniebieniu w stronę jamy gardłowej i z powrotem kilka razy) i wszerz (przesuwamy językiem za zębami górnymi i dolnymi), a wtedy przedarł się przez gęstwinę krzewów i drzew (język przeciskamy przez zaciśnięte zęby). Wędrowniczek zauważył, że zrobiło się już szaro rozejrzał się w prawo i w lewo spojrzał w górę i w dół ( język przesuwamy z jednego końca ust do drugiego, staramy się wyciągnąć go na policzek jeden i drugi, od ucha do ucha, a potem sięgamy nim nosa i brody – ćwiczenia należy powtórzyć kilka razy). Kiedy zrobiło się ciemno był trochę przerażony, więc wsiadł na konia i pojechał do domu (kląskanie językiem – tutaj taka moja podpowiedź : Dziecku sprawia ogromną frajdę, gdy do kląskania buzią dodamy ruch rękoma i nogami czyli konik powoli jedzie to sam język się rusza, kłusuje trochę szybciej tu dodajemy ręce, które uderzają o uda lub klaszczą i szybko galopuje do tych trzech ruchów dodajemy odrywanie stóp od podłoża i tupanie. Musimy jednak pamiętać o języku, który cały czas musi kląskać. Przypominamy dziecku o tym ruchu). Po powrocie do domu przeciągnął się cały wyprężył jakby chciał dotknąć sufitu (dotykamy językiem mocno napiętym podniebienia górnego i tak trzymamy przez kilka sekund). Ziewnął kilka razy i zasnął mocno chrapiąc (ziewamy trzy razy i chrapiemy na wdechu i wydechu również kilka razy).
Na koniec bajeczki można ułożyć dziecko na poduszce i niech chwilkę pooddycha głęboko, pompując swój brzuszek powietrzem. Taka relaksacja na koniec ćwiczeń jest takim chwilowym wyciszeniem i nagrodą za dobrze wykonane zadanie.

Życzę wspaniałej przygody!
Katarzyna Jędrusiak – neurologopeda

Tematyka zajęć: 27.04-30.04

 

„Moja miejscowość, mój region”

 

1. Nasze miasto i najbliższa okolica.
2.Moja ojczyzna.
3.Łąka w maju.
4.Święto rodziców.

 

Temat tygodnia: Domowi ulubieńcy.
1. Pies.
2. Kot.
3. Chomik.
4. Papuga.
5. Bezpieczne zabawy ze zwierzętami.